Haar roepnaam, Marietje, werd door hem tot een woord gemaakt dat paste in zijn dichterstaal, het Spaans van Latijns-Amerika. In hun trouwannonce, in een krant in Batavia, staat ze genoemd als 'Maruca Hagenaar'. Door hun huwelijk werd ook haar achternaam Spaans: Reyes. Daarmee nam ze de naam aan die Pablo Neruda officieel nog wel droeg, maar die hij al lang niet meer gebruikte.
Zelfs haar doopnamen zijn verspaanst, in de ruim veertig jaren na haar dood. 'Maria Antonieta' zou zij heten, volgens Neruda-biograaf Feinstein, met een accent op de i van Maria, zoals ook Maxima een accent krijgt, maar dan op de eerste a. Ik hoefde alleen maar Nederlands te zijn om te weten dat dat niet kon kloppen. Natuurlijk heette Maruca ooit gewoon 'Maria Antonia', zoals zoveel Nederlandse vrouwen uit die tijd. Voor hetzelfde geld had er ook nog 'Petronella' achter kunnen staan, of 'Geertruida'.
Wie was deze vrouw, die Neruda's enige kind ter wereld bracht, en het acht jaar later alleen naar een graf in Gouda bracht, terwijl Neruda in Mexico woonde en zelfs niet antwoordde op haar telegram? Op 21 juli besloot ik dat mijn volgende boek over haar zal gaan. Hier doe ik verslag van mijn zoektocht naar informatie over Marietje Hagenaar/Maruca Reyes, en van het proces dat moet leiden tot een roman.
